Ο Ισραηλινός Στρατός παρέλαβε το πρώτο εγχώριας κατασκευής αυτοκινούμενο πυροβόλο Ro’em (Thunderous) επί τροχοφόρου σασί, επιβεβαιώνοντας την έναρξη μιας νέας εποχής για το Πυροβολικό του IDF. Η παράδοση πραγματοποιήθηκε χωρίς επίσημες ανακοινώσεις, τόσο από τον στρατό όσο και από την κατασκευάστρια εταιρεία Elbit Systems, ωστόσο έλαβε χώρα μια διακριτική τελετή στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Yokneam.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ανώτατα στελέχη του Πυροβολικού, μεταξύ των οποίων και ο Αρχηγός Πυροβολικού του IDF, ταξίαρχος Ehud Bibi, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία του προγράμματος για τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ.

Διαδικασία ένταξης και δοκιμών

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νέο σύστημα εισέρχεται πλέον στη φάση ένταξής του στον IDF. Το επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθούν δοκιμές με πραγματικά πυρά, ενώ το πυροβόλο θα εξοπλιστεί με ειδικά υποσυστήματα του ισραηλινού στρατού. Παράλληλα, το πρώτο πλήρωμα που θα παραλάβει το Ro’em την ερχόμενη άνοιξη θα ξεκινήσει την εκπαίδευσή του, με τις παραδόσεις επιπλέον μονάδων να ακολουθούν σταδιακά.

Αντικατάσταση του M109 Doher

Το Ro’em αποτελεί ένα αυτοκινούμενο πυροβόλο 155 χιλιοστών νέας γενιάς, σχεδιασμένο να αντικαταστήσει τον γερασμένο στόλο των M109 Doher, που υπηρετεί στον IDF εδώ και δεκαετίες. Η ένταξή του σηματοδοτεί μια σαφή στροφή προς την αυτοματοποίηση, την ψηφιακή διασύνδεση και την ταχεία παροχή πυρών υποστήριξης.

Η εξέλιξη αυτή βασίζεται στα διδάγματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και από τις επιχειρήσεις στη Γάζα και τον Λίβανο, όπου το πυροβολικό διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο.

Τροχοφόρο σασί και αυξημένη επιβιωσιμότητα

Το Ro’em φέρει πυροβόλο 155mm/52 διαμετρημάτων, τοποθετημένο σε βαρύ τροχοφόρο σασί, αντίστοιχο με πλατφόρμα Oshkosh 10×10. Σε αντίθεση με το ερπυστριοφόρο M109, το νέο σύστημα μπορεί να μετακινείται ταχύτατα μεταξύ θέσεων βολής, στοιχείο κρίσιμο σε ένα περιβάλλον όπου drones, ραντάρ αντεπιβολής και πυρομαχικά ακριβείας καθιστούν το στατικό πυροβολικό ιδιαίτερα ευάλωτο.

Η επιλογή τροχοφόρου φορέα αντανακλά μια διεθνή τάση προς συστήματα με υψηλότερη οδική κινητικότητα, χαμηλότερες απαιτήσεις συντήρησης και ταχύτερη ανάπτυξη σε μεγάλες αποστάσεις.

Πλήρης αυτοματοποίηση και μικρότερο πλήρωμα

Το σύστημα διαθέτει πλήρως αυτοματοποιημένο πύργο, ικανό να διαχειρίζεται την επιλογή πυρομαχικών, τη γέμιση, τη σκόπευση και τη βολή χωρίς χειροκίνητη παρέμβαση. Χάρη σε αυτή την αυτοματοποίηση, το πλήρωμα περιορίζεται σε μόλις τρεις στρατιώτες, έναντι επτά που απαιτούνται για το M109.

Σύμφωνα με την Elbit Systems, το Ro’em μπορεί να επιλέγει και να φορτώνει αυτόματα το κατάλληλο βλήμα, το προωθητικό γέμισμα και τον πυροσωλήνα, ενώ κατευθύνει το πυροβόλο για βέλτιστη προσβολή στόχων.

Αυξημένη ισχύς πυρός και ρυθμός βολής

Η ισχύς πυρός του Ro’em αποτελεί σημαντικό άλμα σε σχέση με το Doher. Η κάννη των 52 διαμετρημάτων επιτρέπει βεληνεκές άνω των 40 χιλιομέτρων με πυρομαχικά αυξημένου βεληνεκούς. Ο αυτοματοποιημένος μηχανισμός γέμισης υποστηρίζει τουλάχιστον οκτώ βολές ανά λεπτό, έναντι μόλις δύο του M109, προσφέροντας καθοριστικό πλεονέκτημα στα σύγχρονα πεδία μάχης.

Δικτυοκεντρική λειτουργία και τακτική «βάλλω και μετακινούμαι»

Το Ro’em έχει σχεδιαστεί για να επιχειρεί σε πλήρως δικτυοκεντρικό περιβάλλον, λαμβάνοντας αποστολές πυρός απευθείας από συστήματα διοίκησης και ελέγχου και συνεργαζόμενο με αισθητήρες, drones και άλλες μονάδες πυροβολικού. Η διασύνδεση αυτή μειώνει δραστικά τον χρόνο από τον εντοπισμό έως την προσβολή του στόχου.

Η υψηλή αυτοματοποίηση επιτρέπει επίσης εξαιρετικά ταχείες τακτικές “shoot-and-scoot”, περιορίζοντας την έκθεση σε εχθρικά πυρά αντεπιβολής.

Στρατηγική σημασία για τον IDF

Ο IDF αναζητούσε αντικαταστάτη για το M109 εδώ και πάνω από μία δεκαετία, με την ανάπτυξη του Ro’em να διαρκεί περίπου έξι χρόνια. Το νέο σύστημα έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, καθώς το μειωμένο πλήρωμα συμβάλλει στην αντιμετώπιση προβλημάτων στελέχωσης, ενώ η αυτοματοποίηση επιτρέπει ευέλικτη σύνθεση πληρωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και αμιγώς γυναικείων πληρωμάτων.

Η κινητικότητα και η ψηφιακή διασύνδεση του Ro’em ευθυγραμμίζονται με τη γενικότερη στροφή του Ισραήλ προς πολυχωρικές επιχειρήσεις, όπου το πυροβολικό παραμένει κρίσιμος πυλώνας σε συνδυασμό με αεροπορικά και χερσαία μέσα.