Ήταν μακρύς ο δρόμος για την ανθρωπότητα μέχρι να φτάσουμε να έχουμε ένα ειδικό δωμάτιο του σπιτιού για τις σωματικές ανάγκες των ενοίκων του.

Φαίνεται όμως ότι τα τελευταία χρόνια κάνουμε βήματα προς τα πίσω και την ευθύνη έχουν όσοι σχεδιάζουν τα δωμάτια σε ξενοδοχεία και επιμένουν να βάζουν το μπάνιο με την τουαλέτα πίσω από συρόμενες πόρτες, κουρτίνες ή ένα γυάλινο τοίχο που πολλές φορές είναι διαφανής.

Η ανησυχητική «μόδα» έχει αρχίσει να εξαπλώνεται, γράφει ο Guardian. Ειδικά στα νεότερα ξενοδοχεία οι πραγματικές πόρτες -αυτές που κλείνουν και προσφέρουν λίγη ιδιωτικότητα- είναι σπάνιες. Κάποια ξενοδοχεία φέρνουν μάλιστα τον νιπτήρα, ακόμη και τη ντουζιέρα, δίπλα στο κρεβάτι!

«Αυτή η πόρτα ή που θα προχωρήσει τη σχέση σου ή που θα την τελειώσει», λέει η κωμικός Μπέκα Χέρις και προσθέτει ότι «δεν μπορείς να δεις τις μικρές λεπτομέρειες, βλέπεις όμως όλα τα άλλα».

Γιατί, λοιπόν, επικρατεί όλο και περισσότερο η τάση.

Τα ξενοδοχεία που δεν είναι πολύ ακριβά πάντα αναζητούν τρόπους να περιορίζουν το κόστος γιατί το περιθώριο του κέρδους είναι μικρό, γράφει η Wall Street Journal. Καθώς οι επιπτώσεις της πανδημίας δεν έχουν περάσει εντελώς και καθώς το κόστος για το προσωπικό ή την ενέργεια έχει αυξηθεί δραματικά, οι μονάδες αγωνίζονται να κάνουν οικονομίες.

Σώζονται με μια πόρτα και μια λάμπα λιγότερη, θα αναρωτηθεί κανένας. Όχι βέβαια, αλλά είναι ένα μικρό έξοδο που δεν θα κάνουν, άρα η συντήρηση γίνεται λίγο πιο φτηνή και το λογιστήριο του ξενοδοχείου λίγο πιο ευτυχισμένο.

Από την άλλη, πολλά ξενοδοχεία boutique επιλέγουν αυτή τη διαρρύθμιση, συνεχίζει η WSJ, γιατί δίνει χώρο και ευελιξία, αλλά και καλύτερο αερισμό. Με το τελευταίο σημείο θα διαφωνούσαν βέβαια πολλοί: ο λόγος που η τουαλέτα είναι σε χωριστό δωμάτιο είναι για μένουν οι δυσάρεστες οσμές σε ένα σημείο.

Είναι εξαιρετικά άβολο για ανθρώπους που απλά μοιράζονται ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, άβολο όμως και για ζευγάρια που ίσως δεν έχουν τόση οικειότητα για να μοιράζονται τέτοιες στιγμές. Ακόμη και για τους μοναχικούς ταξιδιώτες είναι άβολο, αν θέλουν τα 10-15 τετραγωνικά του δωματίου να μοιάζουν και λίγο με πραγματικό σπίτι.

Η αντίδραση έρχεται από μια ιστοσελίδα που συγκεντρώνει παραδείγματα από όλο τον κόσμο με δωμάτια χωρίς χωριστά μπάνια. Έχει τον εύγλωττο τίτλο «Φέρτε πίσω τις πόρτες» και την ξεκίνησε μια γυναίκα που αναγκάστηκε να μοιραστεί ένα δωμάτιο αυτού του τύπου μαζί με τον πατέρα της.

Τα «ένοχα» ξενοδοχεία που καταγράφει η ιστοσελίδα είναι σε τρεις κατηγορίες:

- Μηδενική ιδιωτικότητα, όσα δεν έχουν τοίχους και πόρτες
- Ιδιωτικότητα 50%: Έχουν τοίχο αλλά γυάλινη πόρτα που μπορείς κάπως να καλύψεις με ρούχα ή πετσέτες
- Ιδιωτικότητα 80%: Δεν βλέπεις, αλλά ακούς (και δυστυχώς οσφραίνεσαι) τα πάντα.

Για την ιστορία η ιστοσελίδα καταγράφει στην Ελλάδα εννέα «ένοχα» ξενοδοχεία, από τα οποία πέντε μηδενικής ιδιωτικότητας, τρία με ποσοστό 50% και ένα με 80%.