Εικόνες που προκαλούν παγκόσμια κατακραυγή και εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έρχονται από την Ινδονησία. Στην επαρχία Ατσέ, τη μοναδική περιοχή της χώρας όπου εφαρμόζεται αυστηρά ο ισλαμικός νόμος (Σαρία), μια γυναίκα υποβλήθηκε σε δημόσιο βασανισμό, λαμβάνοντας δεκάδες χτυπήματα με βούρδουλα ως τιμωρία για ερωτική συνεύρεση εκτός γάμου. Η σκληρότητα της ποινής ήταν τέτοια που το θύμα δεν άντεξε και λιποθύμησε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Το χρονικό της τιμωρίας
Η γυναίκα είχε καταδικαστεί από το τοπικό θρησκευτικό δικαστήριο για παραβίαση των ηθικών κανόνων, καθώς κρίθηκε ένοχη για σύναψη ερωτικών σχέσεων με άνδρα με τον οποίο δεν ήταν παντρεμένη. Η ποινή που της επιβλήθηκε ήταν εξοντωτική: 140 χτυπήματα με βέργα από ρατάν.
Η εκτέλεση της ποινής πραγματοποιήθηκε σε δημόσια πλατεία, παρουσία πλήθους κόσμου που παρακολουθούσε και κατέγραφε το γεγονός με κινητά τηλέφωνα. Κατά τη διάρκεια του μαστιγώματος, η γυναίκα, γονατιστή και φορώντας τη χαρακτηριστική λευκή ενδυμασία, έδειχνε να υποφέρει φρικτά. Λίγο πριν την ολοκλήρωση της ποινής, το σώμα της κατέρρευσε και η ίδια έχασε τις αισθήσεις της από τον αφόρητο πόνο και το σοκ.
Η ιατρική παρέμβαση και η νομοθεσία
Μόλις η γυναίκα λιποθύμησε, η διαδικασία διακόπηκε προσωρινά. Ιατρικό προσωπικό που παρίστατο στον χώρο έσπευσε να της παράσχει τις πρώτες βοήθειες και να εκτιμήσει την κατάστασή της. Συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, εάν ο κρατούμενος κριθεί ακατάλληλος να συνεχίσει, η υπόλοιπη ποινή εκτελείται σε μεταγενέστερο χρόνο, μόλις αναρρώσει.
Η επαρχία Ατσέ, στο βόρειο άκρο της νήσου Σουμάτρα, απολαμβάνει καθεστώς ειδικής αυτονομίας από την κεντρική κυβέρνηση της Τζακάρτα, γεγονός που της επιτρέπει να εφαρμόζει τη δική της εκδοχή του ισλαμικού ποινικού κώδικα. Πράξεις όπως η κατανάλωση αλκοόλ, ο τζόγος, οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις και η μοιχεία τιμωρούνται αυστηρά με ραβδισμούς.
Διεθνείς αντιδράσεις
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά λίστα ανάλογων συμβάντων που έχουν καταδικαστεί έντονα από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch. Οι οργανώσεις αυτές χαρακτηρίζουν το δημόσιο μαστίγωμα ως μια μορφή βασανιστηρίου, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης, καλώντας την Ινδονησία να καταργήσει αυτές τις πρακτικές.
Παρά τις διεθνείς πιέσεις και τις κατά καιρούς παραινέσεις του προέδρου της Ινδονησίας για μετριασμό των δημόσιων τιμωριών (ώστε να μην πλήττεται η εικόνα της χώρας), οι τοπικές αρχές του Ατσέ παραμένουν αμετακίνητες, υποστηρίζοντας ότι οι ποινές αυτές είναι απαραίτητες για την επιβολή της ηθικής τάξης στην κοινωνία.
