Τις τελευταίες ημέρες, η κατάσταση γύρω από μια πιθανή αμερικανική επίθεση στο Ιράν έχει σημαδευτεί από μια απότομη αύξηση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή και σκληρή ρητορική από την κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ.

Στις 22 Ιανουαρίου, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ επιβεβαίωσε ότι μια «ναυτική αρμάδα» αποστέλλεται στις ιρανικές ακτές.

Τεράστια συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ πέριξ του Ιράν

Ο πυρήνας των δυνάμεων αποτελείται από μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρων με επικεφαλής το USS Abraham Lincoln, το οποίο αναπτύχθηκε από την περιοχή Ινδο-Ειρηνικού στον Ινδικό Ωκεανό και κινείται προς τον Περσικό Κόλπο.

Στις 23 Ιανουαρίου, αυτός ο στόλος είχε ήδη φτάσει στην εμβέλεια κρούσης του Ιράν.

Επιπλέον, 12 μαχητικά αεροσκάφη F-15E Strike Eagle, μαζί με αεροσκάφη ανεφοδιασμού (τάνκερ) και μεταγωγικών, έχουν αναπτυχθεί σε αεροπορικές βάσεις στην Ιορδανία.

Στρατηγικά βομβαρδιστικά B-52 Strato-fortress έχουν φτάσει στην αεροπορική βάση Al-Udeid στο Κατάρ.

Υπό την επίβλεψη Αμερικανών ειδικών, έχει ξεκινήσει επείγουσα συντήρηση στα συστήματα αεράμυνας Patriot του Κουβέιτ, όπου έχουν αναπτυχθεί περισσότερες από πέντε στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ.

Επιπλέον συστοιχίες αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot 3 αποστέλλονται στην περιοχή και στο Ισραήλ για την προστασία από πιθανή επίθεση αντιποίνων.

Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) είχαν ολοκληρώσει πλήρως τις προετοιμασίες για μια πιθανή επιχείρηση των ΗΠΑ έως τις 22 Ιανουαρίου 2026.

Τον Δεκέμβριο του 2025, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) δημιούργησε την επιχειρησιακή ομάδα "Scorpion Strike" στη Μέση Ανατολή, η οποία ειδικεύεται σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας.

Εάν επιχειρηθεί στρατιωτικό χτύπημα από τις ΗΠΑ το Ιράν θα απαντήσει

Εν τω μεταξύ, ο Διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν προειδοποίησε την Ουάσινγκτον στις 22 Ιανουαρίου ότι οι δυνάμεις της «κρατούν το δάχτυλο στη σκανδάλη».

Συνεπώς οι προετοιμασίες του Ισραήλ -ενίσχυση των συστημάτων αεράμυνας και πυραυλικής άμυνας- δεν είναι μάταιες.

Θυμόμαστε ότι κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου, παρά την περιορισμένη απόδοση του Ιράν σε αυτήν την εκστρατεία, εξακολούθησε να εξαπολύει επιθέσεις στο Ισραήλ και ορισμένοι πύραυλοι παραβίασαν το αμυντικό σύστημα. Υπήρξαν θύματα μεταξύ των αμάχων στο Ισραήλ. Επομένως, οι προετοιμασίες του Ισραήλ είναι δικαιολογημένες.

Αυτό δείχνει ότι αναμένεται μια απάντηση από το Ιράν.

Η  πρωτοφανής στρατιωτική κινητοποίηση  των ΗΠΑ δεν υποδηλώνει κινήσεις ρουτίνας αλλά παραπέμπει σε προετοιμασία για στρατιωτικό χτύπημα μεγάλης ισχύος κατά του Ιράν.

Τα δύο (2) σενάρια

Ωστόσο υπάρχουν δύο πιθανά σενάρια.

Το πρώτο σενάριο είναι ότι οι Αμερικανοί απλώς ανέβαλαν μια επίθεση στο Ιράν (με ή χωρίς ισραηλινή εμπλοκή) για να δουν πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα στη χώρα.

Το κίνημα διαμαρτυρίας μπορεί είτε να έχει κατασταλεί εντελώς, είτε αντίθετα, ο αγώνας μπορεί να συνεχίζεται κάτω από την επιφάνεια, κάτι ισχύει σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.

Εάν το δεύτερο σενάριο ισχύει τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αποφασίσουν να υποστηρίξουν το κίνημα διαμαρτυρίας εάν η ισορροπία δυνάμεων ευνοεί τους διαδηλωτές.

Σε αυτή την περίπτωση, οι επιθέσεις κατά κυβερνητικών αξιωματούχων και εγκαταστάσεων, στρατιωτικές βάσεις, υποδομές παραγωγής όπλων, καθώς και πυρηνικές εγκαταστάσεις και εγκαταστάσεις παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων, θα είχαν στρατηγικό νόημα, αφού αυτά θα λειτουργούσαν ως καταλύτης   για μια εσωτερική έκρηξη.

Οι μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες με υψηλό αριθμό νεκρών υποδηλώνουν ένα κρίσιμο επίπεδο απονομιμοποίησης των αρχών.

Ένα εξωτερικό χτύπημα κατά των δομών ασφαλείας (του IRGC) θα μπορούσε να δώσει στους διαδηλωτές ένα «παράθυρο ευκαιρίας» να καταλάβουν διοικητικά κτίρια και να ωθήσουν τον στρατό να ταχθεί με το μέρος του λαού.

Μια βασική παράμετρος  είναι οι θέσεις της Κίνας και της Ρωσίας. Εάν το Πεκίνο ή η Μόσχα παρείχαν στην Τεχεράνη υποστήριξη πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο ή δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, η αποτελεσματικότητα ενός αμερικανικού χτυπήματος θα μπορούσε να είναι σημαντικά χαμηλότερη από την αναμενόμενη.

Ωστόσο υπάρχει μια άλλη επιλογή που δεν πρέπει να απορριφθεί. 

Είναι πολύ πιθανό, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, η τεράστια συγκέντρωση δυνάμεων των ΗΠΑ στην περιοχή, να χρησιμεύσει ως πρόσθετος παράγοντας πίεσης στο καθεστώς του Αγιατολάχ. Στο παρελθόν, αυτές οι δυνάμεις δεν αναπτύχθηκαν άμεσα, αλλά χρησιμοποιήθηκαν ως μοχλός πίεσης για να αναγκάσουν το καθεστώς της Τεχεράνης να αποδεχτεί τους όρους μιας νέας πυρηνικής συμφωνίας.

Δεν αποκλείεται να εφαρμόζεται μια παρόμοια προσέγγιση τώρα από τον Τράμπ προς το Ιρανικό καθεστώς στα πλαίσια μυστικής διπλωματίας, αφού είναι γνωστό ότι μετά τα πλήγματα των ΗΠΑ σε ιρανικούς στόχους τον Ιούνιο του 2025 -Επιχείρηση "Midnight Hammer", ο Ντόναλντ Τραμπ  είχε απαιτήσει από την Τεχεράνη να εγκαταλείψει πλήρως τυχόν προσπάθειες πυρηνικής ανάπτυξης. 

Τι μέλλει γενέσθαι

Όπως είδαμε στην περίπτωση της Γροιλανδίας, ο Τράμπ πιέζει αρχικά για απόλυτες λύσεις με χρήση στρατιωτικής βίας συμπεριλαμβανομένης, οι οποίες στην συνέχεια γίνονται διαλλακτικότερες , εφόσον εξυπηρετούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό οι επιδιώξεις του.

Εκτίμησή μας είναι ότι και στην περίπτωση του Ιράν θα ισχύσει κάτι ανάλογο.

Δηλαδή τώρα το καθεστώς  Χαμενεΐ είναι αδύναμο, χωρίς να έχει την στήριξη του Ιρανικού λαού μετά τα αιματηρά επεισόδια και διαμαρτυρίες με χιλιάδες νεκρούς πολίτες από πυρά υπηρεσιών του καθεστώτος (αστυνομία-Basij-IRGC), οπότε είναι πιό διαλλακτικό σε πιέσεις από τις ΗΠΑ για να προβεί σε συμφωνία να εγκαταλείψει πλήρως τυχόν προσπάθειες πυρηνικής ανάπτυξης.

Φυσικά αυτό μετά από κάποιους μήνες ή χρόνια δεν θα ισχύει  από το Ιρανικό καθεστώς, το οποίο θα καταπατήσει την συμφωνία.

Ωστόσο θα δώσει τον χρόνο στους Μουλάδες να καταστείλλουν και τα τελευταία ψύγματα αντίδρασης του Ιρανικού λαού εναντίον του, προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία.

Από πλευράς Τράμπ αλλά και Ισραήλ, αυτή η εξέλιξη θα σήμαινε ότι το Πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν θα σταματούσε ή στην χειρότερη θα πήγαινε πίσω  τουλάχιστον  μια δεκαετία, πράγμα που βραχυπρόθεσμα θα τους ικανοποιούσε, χωρίς να μπούν σε μια πολεμική αναμέτρηση την οποία κατά βάθος θέλουν να αποφύγουν.

Ωστόσο αν ο Τράμπ-Νετανιάχου έχουν  προσεγγίσει  μέσω CIA-MOSSAD, υψηλόβαθμα στελέχη του  τακτικού Στρατού του Ιράν των REGULARS και έχουν μέσω αυτών διασφαλίσει την στήριξη στους διαδηλωτές όταν αυτοί βγούν στους δρόμους μετά από χτύπημα κατά του καθεστώτος , τότε τα πράγματα αλλάζουν, αφού τα χτυπήματα μπορεία να οδηγήσουν σε αλλαγή του καθεστώτος.

Οψόμεθα.