Η ανακάλυψη μιας ελληνικής επιγραφής στη βάση ενός κίονα κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης στο Μεγάλο Τζαμί της Χομς, στη Συρία, έχει αναζωπυρώσει την ακαδημαϊκή διαμάχη σχετικά με την ακριβή τοποθεσία του Ναού του Ήλιου, του οποίου ο αρχιερέας ανέβηκε στον ρωμαϊκό αυτοκρατορικό θρόνο τον 3ο αιώνα με το όνομα Ελαγάβαλος.
Η πόλη, ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Έμεσα και ήταν πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, έχει τιμηθεί εδώ και αιώνες για τα ιστορικά της ορόσημα, και το μεγάλο τζαμί της, με οβάλ διάταξη και ορθογώνιο σχέδιο, χτίστηκε με υλικά από ελληνικούς ναούς, αναφέρει το labrujulaverde.com.
Η CIA στρατολογεί Ιρανούς "πληροφοριοδότες" εν μέσω πολεμικής προετοιμασίας
Η ανακάλυψη, που έγινε κάτω από έναν από τους ελληνικού ρυθμού κίονες του κτιρίου, αποκτά πρόσθετη σημασία, διότι σύμφωνα με την παράδοση, βρίσκεται πάνω από τα ερείπια μιας εκκλησίας αφιερωμένης στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή.
Για δεκαετίες, οι ιστορικοί συζητούν αν το τζαμί, το οποίο ακολουθεί ένα ορθογώνιο αρχιτεκτονικό σχήμα, μπορεί να είχε ουσιαστικά ανεγερθεί πάνω στα ερείπια του ναού αφιερωμένου στην ηλιακή θεότητα της Έμεσος, αλλά η έλλειψη οριστικών στοιχείων είχε αφήσει το ζήτημα άλυτο.
στήλη στη βάση της οποίας ανακαλύφθηκε η ελληνική επιγραφή. Οι μελετητές που αποκρυπτογραφούν αρχαίες ελληνικές επιγραφές στη Συρία υποδεικνύουν ορθογραφικές ή γραμματικές αποκλίσεις, που αντανακλούν το συριακό (αραμαϊκά) γλωσσικό υπόβαθρο του τοπικού πληθυσμού.
Τώρα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αρχαιολογίας Shedet, με συγγραφέα τον καθηγητή Maamoun Saleh Abdulkarim, καθηγητή αρχαιολογίας και ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σάρτζα, υποστηρίζει ότι η επιγραφή αντιπροσωπεύει μια αποφασιστική πρόοδο στη διευκρίνιση της προέλευσης αυτού του μουσουλμανικού χώρου, ο οποίος, σύμφωνα με την ενισχυτική υπόθεση, είχε ξεκινήσει ως παγανιστικό ιερό, αργότερα έγινε χριστιανική εκκλησία και τελικά μετατράπηκε σε ισλαμικό χώρο λατρείας.
Η επιγραφή παρέμεινε θαμμένη κάτω από το δάπεδο του τζαμιού μέχρι που οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν το 2016 την έφεραν στο φως, αν και η αστάθεια στη Συρία καθυστέρησε τη λεπτομερή ανάλυσή της.
Ο Αντ. Σαμαράς "ξεσκεπάζει" τις ρήτρες υποχώρησης για τη Chevron και το Μαξίμου τον βγάζει "εκτός πραγματικότητας"
Τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Άραβας ιστορικός Abdulhadi Al-Najjar δημοσίευσε στη σελίδα του στο Facebook μια αρχική μετάφραση του ελληνικού κειμένου, που χαρακτηρίζεται από έναν ηρωικό και μιλιταριστικό τόνο που περιγράφει έναν πολεμιστή ηγέτη σε σύγκριση με τον άνεμο, την καταιγίδα και τη λεοπάρδαλη, ικανό να νικήσει τους εχθρούς του και να επιβάλει φόρο υποτέλειας με ισχυρή βασιλική εξουσία.
Το έργο, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της βάσης μιας στήλης, είναι σκαλισμένο απευθείας στην επιφάνεια του γρανίτη και έχει διαστάσεις ένα μέτρο επί ένα μέτρο στη βάση του, με μια ενεπίγραφη πλάκα να καταλαμβάνει περίπου 75 εκατοστά της πρόσοψης, ενώ τα υπόλοιπα 25 εκατοστά αντιστοιχούν σε στοιχεία του διακοσμητικού πλαισίου.
Η αρχαιολόγος Τερίζ Λιούν, επικεφαλής του Τμήματος Ανασκαφών στη Χομς, εξήγησε ότι η γραφή που είναι ορατή στην εικόνα της επιγραφής φαίνεται συμμετρική, επίσημη και σε οριζόντιες γραμμές, ένα στυλ συνηθισμένο σε αναμνηστικά ή αφιερωματικά κείμενα, και ότι το σχέδιο είναι οργανωμένο σε ευθείες γραμμές με διακοσμητικό άνω περίγραμμα.
Ο καθηγητής Αμπντουλκαρίμ μελέτησε την επιγραφή με στόχο την ανίχνευση μιας σύνδεσης μεταξύ του σημερινού τζαμιού και των παγανιστικών και χριστιανικών ιερών που προηγήθηκαν, τονίζοντας ότι εάν επιβεβαιωθεί η σύνδεσή της με τον συμβολισμό της ηλιακής λατρείας, θα αποτελούσε απόδειξη χωρικής συνέχειας μεταξύ του παγανιστικού περιβόλου και των μεταγενέστερων θρησκευτικών δομών που χτίστηκαν στην ίδια τοποθεσία.
Η έρευνα τοποθετεί την Έμεσα, τη σύγχρονη Χομς, σε τρεις κύριες θρησκευτικές φάσεις που περιλαμβάνουν τον παγανισμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ, προσφέροντας έτσι μια μοναδική διαχρονική μελέτη του θρησκευτικού μετασχηματισμού της Εγγύς Ανατολής.
