Οι δηλώσεις του πρώην επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, Τζο Κεντ, έρχονται να ταράξουν τα νερά στο εσωτερικό της αμερικανικής πολιτικής σκηνής, ρίχνοντας φως στις συνθήκες υπό τις οποίες ελήφθησαν οι αποφάσεις για τον πόλεμο με το Ιράν. Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον, ο Κεντ περιέγραψε μια κατάσταση πλήρους αποκλεισμού των κρίσιμων υπηρεσιών πληροφοριών από το Οβάλ Γραφείο.

Νίπτει τας χείρας του ο Ντόναλντ Τραμπ για το Ισραήλ αλλά εκβιάζει το Ιράν

Σύμφωνα με τον ίδιο, κορυφαίοι αξιωματούχοι στερήθηκαν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους στον Ντόναλντ Τραμπ, με τις αποφάσεις για τα πλήγματα στις ιρανικές εγκαταστάσεις να λαμβάνονται «πίσω από κλειστές πόρτες», χωρίς περιθώριο για αντίλογο ή τεκμηριωμένο «έλεγχο λογικής» από τους ειδικούς.

Το πιο κρίσιμο σημείο της τοποθέτησής του αφορά την κατάρριψη του βασικού επιχειρήματος της αμερικανικής κυβέρνησης περί "άμεσης απειλής". Ο Κεντ υπήρξε κατηγορηματικός: Δεν υπήρχε καμία απολύτως πληροφορία στις αμερικανικές υπηρεσίες που να υποδεικνύει ότι η Τεχεράνη σχεδίαζε μια αιφνιδιαστική επίθεση κλίμακας τύπου 11ης Σεπτεμβρίου ή Περλ

Χάρμπορ.

Το πυρηνικό πρόγραμμα και το κενό του Χαμενεΐ

Η ανάλυση του Κεντ προχωρά ένα βήμα παραπέρα, αποδομώντας και τον κίνδυνο της άμεσης απόκτησης πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη. Ξεκαθάρισε πως το Ιράν δεν βρισκόταν «εβδομάδες μακριά» από την κατασκευή βόμβας.

ΗΠΑ: Μη επανδρωμένα αεροσκάφη πάνω από τη βάση των Ρούμπιο και Χέγκσεθ

Μάλιστα, αναφερόμενος στη στοχευμένη δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ (από κοινό αμερικανοϊσραηλινό χτύπημα), υποστήριξε ψυχρά ότι ο Ιρανός ηγέτης, αν και εχθρός των ΗΠΑ, λειτουργούσε πρακτικά ως ρυθμιστής που περιόριζε το πυρηνικό πρόγραμμα. Η δολοφονία του, σύμφωνα με τον πρώην αξιωματούχο, όχι μόνο δεν εξάλειψε την απειλή, αλλά εγκυμονεί τον κίνδυνο συσπείρωσης του ιρανικού πληθυσμού γύρω από το καθεστώς.

Ο ρόλος του Ισραήλ και η «παγίδα» Ρούμπιο

Η κριτική του Τζο Κεντ αγγίζει τον πυρήνα των αμερικανοϊσραηλινών σχέσεων. Ο πρώην επικεφαλής Αντιτρομοκρατίας δήλωσε ευθέως ότι το Ισραήλ ήταν αυτό που παρέσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες στη συγκεκριμένη σύγκρουση, εγείροντας το ερώτημα για το ποιος πραγματικά καθορίζει την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή.

Χαρακτηριστική ήταν η απάντησή του στο αφήγημα του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο. Ο Ρούμπιο υποστήριζε ότι το Ιράν αποτελούσε απειλή, επειδή η Ουάσινγκτον πίστευε ότι το Ισραήλ ετοιμαζόταν να επιτεθεί πρώτο και η Τεχεράνη θα ανταπέδιδε. Ο Κεντ χαρακτήρισε τη λογική αυτή λανθασμένη, επιβεβαιώνοντας στον Τάκερ Κάρλσον ότι η "επικείμενη απειλή" που έθεσε σε κίνδυνο τα αμερικανικά στρατεύματα δεν προερχόταν πρωτογενώς από το Ιράν, αλλά από τον σχεδιασμό του Τελ Αβίβ.

Η παραίτηση του Κεντ παρουσιάζεται ως μονόδρομος μπροστά στη «φίμωση» που υπέστη ο μηχανισμός των πληροφοριών. Παρότι η τελική του συζήτηση με τον Ντόναλντ Τραμπ περιγράφηκε ως «σεβαστική», η ουσία παραμένει αμείλικτη: Ο κρατικός μηχανισμός ασφαλείας των ΗΠΑ οδηγήθηκε σε μια πολεμική σύγκρουση χωρίς τα απαραίτητα δεδομένα να φτάσουν ποτέ στο γραφείο του προέδρου.